Abdulsamet Su, Kaç Bahar Geçti Say Sevgilim adlı şiir kitabında aşkı, ayrılığı, özlemi, gurbeti, aile sevgisini, pişmanlığı ve insanın hayatla mücadelesini samimi dizelerle buluşturuyor. Şair; sevgilinin ardından geçen mevsimleri, memleket özlemini, anne-baba sevgisini ve hayatın acı yüzünü kendi duygusal dünyasından süzerek okuyucuya aktarıyor.

Kitap yalnızca bir aşk şiirleri toplamı değil; sevdanın, hasretin, pişmanlığın, aile bağlarının ve hayata tutunma mücadelesinin şiirsel bir anlatımı. Özellikle “Kaç Bahar Geçti Say Sevgilim”, “Keşkeler”, “Benim Babam”, “Sahi Benim Güzel Annem”, “Köyüm” ve “Hoşça Kal” gibi şiirlerde farklı duygular güçlü biçimde öne çıkıyor.

Bu kitabı farklı kılan en önemli yönlerinden biri ise her şiirin yalnızca dizelerden değil, yaşanmış bir hikâyeden doğmasıdır. Yazar, şiirlerinin ardından o şiirin nasıl ortaya çıktığını, hangi duygudan beslendiğini ve hangi hayat anısının kaleme dönüşmesine vesile olduğunu anlatıyor. Böylece okur yalnızca şiiri okumuyor; şiirin arkasındaki hikâyeye de tanıklık ediyor.

Kardeşinin hastane başucunda beklerken yazılan bir şiirden, Erzurum’da yaşanan gurbet duygusuna; anne ve babaya duyulan sevgiden, unutulmayan bir aşkın ardından geçen baharlara kadar kitap, şiir ile hayat hikâyesini aynı sayfalarda buluşturuyor.

Kitaptan etkileyici sözler

“Çünkü bazı baharlar geçer, bazıları ise insanın içinde kalır.”

“Bazı insanlar gider, ama insanın içinden hiç gitmez.”

“Kaç bahar geçti say sevgilim…”
Unutulamayan bir aşkın, insanın içinde kaç mevsim yaşayabildiğine dair sessiz bir sitem.

“İnsan dünyaya bir defa gelir.”

“En büyük varlığım, en büyük yokluğum.”

“Her gece sonsuza kadar sürmez. Bazı vedalar, yeni bir başlangıcın kapısını açar.”