ATEŞTEN KÜLE DEDEDEN TORUNA : ŞİFA

ATEŞTEN KÜLE DEDEDEN TORUNA : ŞİFA

 


Bir avuç külün ardında saklı kaç hikâye, kaç neslin tecrübesi ve kaç unutulmuş sır olabilir?

Mustafa Uludağ, Ateşten Küle: Dededen Toruna Şifa adlı eserinde okuyucuyu Anadolu'nun kadim ocak kültürüne, geleneksel halk hekimliğine ve kuşaklar boyunca aktarılan şifa mirasına doğru sıra dışı bir yolculuğa çıkarıyor.

Yazar, çocukluk yıllarında dedesi Bombacı Hacı Ahmet Uludağ'ın yanında öğrendiği geleneksel uygulamaları, aileden gelen şifacılık mirasını ve yıllara yayılan kişisel tecrübelerini bir araya getiriyor.

Kitapta; ağaç küllerinin geleneksel kullanımından bitkisel karışımlara, merhem hazırlama usullerinden dua ve manevi uygulamalara, kırık-çıkık geleneğinden Anadolu'nun ocak kültürüne kadar pek çok konu ele alınıyor. Ayrıca farklı medeniyetlerde kül ve kemik etrafında şekillenen geleneklere de yer veriliyor.

Bu eser, yalnızca geçmişin uygulamalarını anlatmakla kalmıyor; unutulmaya yüz tutmuş bir kültürün izlerini, bir dedenin tecrübesinden torunun hafızasına uzanan bir emanet olarak kayıt altına alıyor.

Ateşin küle, külün hatıraya, hatıranın ise nesiller boyu taşınan bir mirasa dönüştüğü bu kitap, Anadolu'nun geleneksel şifa kültürünü merak edenler için dikkat çekici bir kaynak niteliği taşıyor.

Kitabın içeriğinden  sözler

Aşağıdaki ifadeler, kitaptaki anlatımdan seçilmiş kısa alıntılardır:

“Şifa, niyetin bittiği yerde başlar.”

“Evlat, otu herkes toplar, külü herkes yakar. Ama şifayı veren, ocağın izni ve niyetin temizliğidir.”

“Yağ yolu açar, kül dermanı sokar.”

“Otu herkes kaynatır ama içine ‘Hû’ nefesi üflemeyince o sadece sudur.”

“Bu kitap, bir sonun değil, ateşten doğan bir başlangıcın hikâyesidir.”

Yorumlar